9 Eyl 2008

ilk kez

Yine karanlık doğuyor ufuktan
Keskin acılar içre
Yerkürenin herhangi köşesinde
Olsam bile
Yaralar çıkıyor tenimde, bileklerimde

Göz görmezken bir başına insan
Görsen bile yalnızken
Değişmez yazgı diyor yürek
Soğuk iklimde

Bu sefil ayna
Tılsım olsa gerek
Kuzeyin kentinde
Endişe içinde bilinmez
Taş mı daha sert
Kaya mı!
Bit mi daha büyük
Ben mi!

Boz görüntüyü yutan
Adını koyar
Tamamlanır böylelikle
Bilinmezlik çemberi

Yok bir anlamı
Üzerine bastığın toprağın!
Yok bir anlamı
Uyuduğun yatağın!
Üşüyorsun, kayıpsın
Ve kimliğin..
O da yok!

04/05/2007
stockholm

2 takla atıldı:

Aydan Atlayan Kedi 9 Eylül 2008 21:24  

Şiirlerin methini duymuştum Üstad. Haklılarmış...

İnsan okuduklarından bir parçayı alıp kalbinin ortasına yapıştırıyor, unutmamak üzere. Ben de aldım bir parça, izninle :)

"Bu sefil ayna
Tılsım olsa gerek
Kuzeyin kentinde"

khaoskhronos 10 Eylül 2008 01:52  

taşımaya gücümün yetemeyeceği bir yakıştırma 'üstat'. yakıştırman için teşekkür ederim kedi. izinler senindir. teşekkür ederim..

Web Stats

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP