Bazen insan öyle bir olur ki nasıl anlatacağını bile bilemez içindeki kilidi.bir dokunuş açacak halbuki onu.anahtar deliğinin üzerine yumuşak bir dokunuş çözecek zincirleri.öyleyim işte 2 günden beri.dilimi bağlattım aşka.dudaklarıma aşık olmuşum.konuşurken en çok dokunduğuma.
Nasıl söylerim sözleri şimdi?..başka çarem yok ki.daha toy dudaklarım onunla.hala bile gizliyorken bileklerimi ona bağlandığımı nasıl söylerim.
billur ağıdımı dinle ey yürek
sen kanattın bu kuşun gözlerini
ağaçların kızıl sesi bitecek sözümde,
ay hep ağlayacak gecede
bazen gündüzden dökecek hüznü yere.
içimdeki o gizil kentte
doğurmayacak artık bereketli toprak
tüm cinler karalara bürünecekler,
ne iblisler önemseyecek,
ne de periler ağlayacak,
yalnızca cinler yas tutacaklar
lav kuşları akıyor magmadan
kızgın gagalar üstüme tünüyor
savur rüzgar gam sızan acıları
taş düşsün yaşlarım ulaşamadan tahtaboşa.
yakut parıltısından bir çocuğa döndüm.
ellerim, ayaklarım zifiri karanlık.
son aşk benim tufandan sağ çıkan,
sulara gömüldü ağıtlar Tanrı’nın dilinde.
bekliyorum…bekliyorum son bulmayı!
© Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008
Back to TOP
